Anadolu'nun ücra bir köşesindeki küçük bir köyde halk ülkenin son zamanlarda düştüğü durum için çok üzülüyormuş.
Doların 4 lira Euro'nun 5 lira, benzin ve mazotun artık alınamayacak kadar pahalı ve dış ilişkilerin de devlet kurulduğundan beri en kötü durumda olması sebebiyle bu durumu düzeltmek için mecliste gece gündüz çalıştıklarını düşündükleri milletvekilleri için he akşam namazından sonra dua etmeye başlamışlar.
Ama uzun süre dua etmelerine rağmen her şey daha da kötüye gidince bütün köylü toplanarak ne yapacaklarını tartışmışlar.
Köyün gün görmüş geçirmiş en yaşlı adamı demiş ki:
''Bu böyle olmayacak. Uzaktan dua etmek faydalı olmuyor. Bizim İmamı Ankara'ya gönderelim. Meclis'e gitsin. Orada milletvekillerinin yanında dua edip yüzlerine üflesin.''
Bu teklif herkes tarafından olumlu karşılanmış.
İmam da kabul edince köylü imamı Ankara'ya uğurlamış.
Bir hafta sonra imam köye dönmüş.
Bütün köylüler caminin önünde onu bekliyormuş.
İmam minibüsten iner inmez sormuşlar.
''Meclise gittin mi hocam?''
''Gittim tabi.'' diye cevap vermiş imam.
''Peki milletvekillerinin toplantısına katıldın mı?''
''Katıldım tabi.''
''Peki milletvekillerimiz için dua da ettin mi?''
''Hayır, etmedim.'' demiş imam.
Köylüler çok şaşırmış.
''Niye ki?'' diye hep bir ağızdan sormuşlar.
İmam cevap vermiş.
''Çünkü'' demiş, ''Milletvekillerinin halini görünce bir haftadır memleket için dua ediyordum.''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder