Eski zamanlarda Yahudi'nin az bulunduğu bir ülkede bir şehirde evlilik yaşına gelmiş iki genç kız varmış.
Kızların anneleri hahama gidip, yaşadıkları şehirde hiç evlilik çağına gelmiş yahudi genç erkek olmadığını, kızlarına başka şehirlerden iki damat adayı bulmasını istemiş.
Haham biraz araştırınca uzak bir şehirde onlarla evlenecek yahudi kız olmayan iki delikanlı olduğunu tespit etmiş.
Çocukların babaları ile telgrafla haberleşip işi ayarlamış.
Bunun üzerine iki delikanlı bilet alıp gelin adaylarını görmek üzere tren istasyonuna gitmiş.
Ancak gençlerden biri henüz kendini evlenmeye hazır hissetmediğini, babasına da bir şey diyemediğini, ama evlenmektense evi terk edip başka bir şehre kaçmayı tercih edeceğini söylemiş.
Diğer delikanlı ne dediyse ikna edememiş.
Bunun üzerine mecburen trene yalnız binmiş.
Kızların yaşadığı şehre gidince kızların anneleri ile birlikte damatları beklediğini görmüş.
Durumu anlatınca kız anneleri tartışmaya başlamışlar:
"Bu benim kızımla evlenecek, bu benim damadım olacak..."
Bunu gören delikanlı araya girip "İsterseniz durumu bir de hahama anlatalım. O bir çözüm bulsun." demiş.
Doğruca Haham'a gitmişler.
Durumu anlatmışlar.
Onları dikkatle dinleyen Haham:
"Bunun bir tek çözümü var. Madem ki iki gelin adayı ve bir damat adayı var. Damadı ortadan ikiye böleceğiz. Yarısını birinize yarısını diğerine vereceğiz." demiş.
Bunu duyan kız analarından biri "Hiç olur mu öyle şey? Çocuk ölür. Yazık olur. Üstelik canı da çok acır." filan diyerek itiraz etmiş.
Diğer kaynana adayı ise gayet sakin bir şekilde "Tamam Haham efendi. Madem bize yar olmuyor. Diğerine gidecek. O zaman ikiye bölün daha iyi. Acı çekse de umurumda değil." demiş.
Bunu duyan Haham damadın bölünmesini isteyen kadına dönüp "Delikanlı senin kızınla evlenecek. Çünkü sen tam bir kaynana gibi davranıyorsun. Kaynana olmaya hazırsın." demiş.
