Pan-Am Uçağı. (Argo kelimeler içerir. Rahatsız olacaklar okumasın lütfen.)

Temel ve İdris çok yakın arkadaşmış.

İdris bir yolunu bulup Amerika'ya gitmiş.

Temel ise Türkiye'de kalıp değişik iş kollarında çalışmış.

Ama ne iş yaptıysa hep batmış ve meteliksiz kalmış.

İdris'in Amerika'ya gidince çok başarılı bir iş adamı ve çok zengin biri olduğunu öğrenince Amarika'ya gidip şansını bir de orada denemeye karar vermiş.

Vize işlemlerini hallettikten sonra uçak biletini almış.

Geleceğini İdris'e haber vermek istiyormuş ama telefonu yokmuş.

Uzun uğraşlardan sonra bir akrabasından bulmuş.

Temel hemen İdris'i aramış.



Telefon 2-3 defa çaldıktan sonra İdris açmış.

''Alooo...''

İdris hemen konuşmaya başlamış.

''Ula İdris, benim Temel. Nasılsın, iyi misun?''

İdris cevap vermiş.

''Ne olsun be kardeşum. İdare edip gidiyoruz işte. Sen nasılsın?''

Temel:

''İyyiyum çok şükür. Ama işlerim pek iyi değil. Burada ne iş yaptıysam bir türlü dikiş tutturamadım.

Sonra düşündüm ki belki ben de Amerika'ya gelsem bir iş yapabilirim.''

İdris ciddi bir ses tonuyla karşılık vermiş.

''Eee? Sonra?''



Temel:

''Sonrası, bende gidip vize işlerini hallettim ve uçak biletimi aldım. Herhalde beni karşılayıp yardımzı olursun diye de seni aradım.''

İdris bir iki defa öksürdükten sonra cevap vermiş.

''Ne demek. Olurum elbette. Hangi uçakla geliyorsun?''

Temel:

''Cumartesi 13.30 Pan-am uçağıyla geliyrum.''

İdris:

''Anlamadım ne uçağı?''

Temel:

''Panam, Pan-am.''

İdrsi tekrar anlamadığını söyleyince Temel birkaç defa daha uçağın ismini tekrarlamış.



Ama İdris yine anlamadığını söylüyormuş.

Bunun üzerine Temel, İdris'in onu karşılamak istemediğini ve başından savmaya çalıştığını anlamış.

İdris yine anlamadığını söyleyerek hecelemesini isteyince Temel cevap vermiş.

''Bak İdris. Sizin orada Panama diye bir ülke var. Bileysun?''

İdris:

''Evet bileyrum.''

Temel:

''Hah işte, o Panama'nın Pan'ı, ananın a.....ı.' demiş.