Uysa da uymasa da...

Temel ve cemal köyün adeta düşman kardeşleridir.

Her fırsatta birbirlerini küçük düşürmeye ve zor duruma sokmaya çalışırlar.

Bir gün cemal ağaçtan kestiği bir dalı Temel'e gösterir ve:

''Temel...'' der.

''Bil bakalım bu nedir?''

Temel biz ağaç dalına, bir de Cemal'e bakar ve:

''Ne var bunda bilmeyecek? Odun.'' der.

Cemal kahkahayı basar ve ardından:

''Ben sana kodum.'' diye bağırır.



Orada bulunan herkes Temel'e kahkahalarla güler.

Kendini rezil edilmiş hisseden Temel bunun intikamını almak için fırsat kollamaya başlar.

Bir gün elinde bir demet çiçekle eve giderken kahvede oturan Cemal'i görünce bağırır.

''Heey! Cemal.''

Cemal Temel'e bakar ve ''Ne var?'' der.

Temel sorar:

''Bil bakalım elimde ne var?''



Cemal. Temel'in elindeki çiçeklere bakar ve cevap verir.

''Ne var bunu bilmeyecek? Şebboy.'' der.

Temel hemen lafı yapıştırır.

''Ben sana kodum.''

Cemal güler.

''Ama Temel...'' der.

''Uymadı ki.''

Temel cevep verir.

''Uysa da kodum, uymasa da kodum.''




Bu fıkranın diğer bir versiyonuna göre Temel biraz düşünür ve kafiyeli bir şey bulamaz.

Bunun üzerine kaderine razı bir şekilde cevap verir.

''Eh! Öyleyse yine sen bana koy.''